Friday, February 04, 2005

*HaBaNg*

Habang ako'y naglalakad sa kalyeng ito,,
Isa lamang ang nadarama at iniisip koh...
Bakit kaya ang sitwasyon natin ay ganito?
Kaibigan kita,, at maaring hangang doon lang tayo...


Habang aking binabagtas ang lugar na ito...
Lumulubog ang katawan koh sa kalawakan...
Para akong pagong na may hinahabol na kung ano..
Di makatakbo sa bigat ng pinapasan...


Habang iniiisip ko na magkaibigan tayo..
Tumutulo ang mga luhang ito..
Nagtataka bakit ganito lang ang ating kapalaran...
Mahal kita ngunit ayaw kong ito'y iyong malaman..


Habang lahat ito'y lumilipad sa aking isip...
At sinusulat ang matagal kong pagkainip..
Hinihiling ko lang na sana sa susunod na panahon...
Maging isa tayo at mabigyan ng pagkakataon...

2 comments:

gypsy_maiden said...

grabe karen!!!...asteeg!!! ntamaan ako d2 ah!...prang sun2k s buwan! hehehe! just always remember d ka ngiisa. and2 lng lgi ako 4 ur back-up!

LUV YA GURL!!!

Karen Mae said...

hehe ate zy..

mas magaling ka sa akin noh?!

ahehe..